بیا کمی بازی کنیم

بخندیم

و بی خیال این دنیا و آدماش بشیم

آدمایی که فقط به اسم انسان اند

نه بیشتر...

دلم تو رو می خواد

با یه بیشه زار

که بدویم و تو مثه همیشه

سر به سرم بذاری

و من موهامو باز کنم

تا باد لای موهام پر بشه

و موهام جلوی نور خورشید برقصند...

من بخندم

تو بخندی

و خالی باشیم از دنیای اطراف

و پر از احساس

موزیک هم می خواهم

secret garden

دستامو بگیری

و شیطنت های کودکانه به سراغمان بیایند

قهقهه بزنم

منو در آغوش بگیری

و در گوشم

زمزمه کنی: پارمیدای من.. دوستت دارم

و همان جا همه ی دنیا تموم شه...